"Persoonlijkheidsstoornis" is eigenlijk een verzamelnaam voor een aantal problemen die zich uiten in sociale en persoonlijke problemen.
Ik licht twee (vaak) voorkomende problemen toe. Uiteraard kunt u contact opnemen met Emergo als u wilt weten of de coaching ook voor u werkt.

Borderline:

Wat is borderline? Mening van de reguliere hulpverlening:

Als men aan 5 van de hieronder genoemde punten voldoet heeft men Borderline.

1. Bang zijn in de steek gelaten te worden en dat krampachtig proberen te voorkomen.
2. De neiging een nieuwe vriend of kennis sterk te idealiseren, om bij nadere kennismaking opeens te vinden dat er hoegenaamd niets deugt aan die ander. 
3. Niet weten wie of wat men is.
4. Impulsief gedrag dat schadelijk kan zijn voor de geestelijke en lichamelijke gezondheid, zoals drank- of drugsmisbruik, roekeloos rijden, koopziek zijn, 
5. Veelvuldige seksuele relaties met relatief onbekenden, vreetbuien.
6. Herhaaldelijk een zelfmoordpoging doen, daarmee dreigen of zelfbeschadigend gedrag vertonen zoals snijden, branden en krassen.
7. Snel wisselende stemmingen.
8. Een chronisch gevoel van leegte.
9. Woedend worden om niets en moeite hebben om de kwaadheid te beheersen.
10. Voorbijgaande perioden van sterke achterdochtigheid en dissociatieve verschijnselen (het verloren gaan van het verband tussen denken en gevoel)
    

Mijn mening:
Als je dit lijstje zo eens bekijkt vanuit de hedendaagse maatschappij denk ik dat toch meer dan de helft van de westerse bevolking borderliner is. Laten we de term borderline even vertalen: “rand geval”. Iemand die dus de diagnose krijgt borderline te zijn heeft net geen schizofrene persoonlijkheidsstoornis, net geen meervoudige persoonlijkheid, net geen (manische) depressie. Eigenlijk zegt de reguliere hulpverlening dus dat ze de problemen die mensen voorleggen niet kunnen plaatsen.
In mijn praktijk:
Zelf hou ik al niet van labelen (uiteraard heb ik wel het een en ander moeten leren) ik stel geen diagnose ik zoek een oplossing. In de praktijk heb ik geleerd dat er in het leven van een borderliner vaak iets gebeurt is waardoor de klachten zijn ontstaan.
Laten we de voorgaande punten eens bekijken en kijken naar “vermoedelijke oorzaken”.

1. Bang zijn in de steek gelaten te worden en dat krampachtig proberen te voorkomen.
   Je kunt je als kind al in de steek gelaten voelen als je beide ouders werken en er telkens andere oplossingen waren voor de oppas. Ook kinderen van gescheiden ouders kunnen zich in de steek gelaten voelen. Of wanneer je op jonge leeftijd al met het overlijden van familie leden te maken krijgt. Zo’n situatie kan heel veel inpakt hebben op een kind. Als dan op tiener leeftijd de kalverliefde ook nog eens verdwijnt en er later relaties kapot gaan kan er een bevestigingspatroon ontstaan, waaruit de angst ontstaat.
   
2. De neiging een nieuwe vriend of kennis sterk te idealiseren, om bij nadere kennismaking opeens te vinden dat er hoegenaamd niets deugt aan die ander.
   Lijden we allemaal niet een klein beetje aan “de prins op het witte paard” syndroom? Doordat de maatschappij steeds individueler is geworden, zijn we een beetje verleerd hoe we in contact met elkaar staan. We vergen veel van onszelf en een ander. Soms kan het ook zo zijn dat men in de kinderjaren gepest is waardoor sociale vaardigheden leren en opbouwen niet gewoon was. Maar ook hierin kan een patroon zijn ontstaan vanuit keer op keer teleurstelling. Voor behoud van gevoel en emoties gaan we maar opzoek naar min punten zodat de ander mij niet in de steek kan laten maar ik de band verbreek. Dit kan dus een gevolg zijn van punt 1.
   
3. Niet weten wie of wat men is.
   In deze maatschappij waarvan van ons verwacht word ons flexibel op te stellen ( werk/gezin/ regels en wetten) is het toch niet meer dan logisch dat we onszelf verliezen? Dit kan ook in verband staan met punt 1, door alles uit de kast te halen om er voor te zorgen dat je die ander niet verliest verander je jezelf constant en neem je constant andere rollen aan. Ook kan het zijn dat er in de puberteit nooit een “normale” vorming van het “Ik” heeft plaats gevonden,door pesten, scheiding ouders, of verhuizingen en aanpassing aan steeds nieuwe situaties.
   
4. Impulsief gedrag dat schadelijk kan zijn voor de geestelijke en lichamelijke gezondheid, zoals drank- of drugsmisbruik, roekeloos rijden, koopziek zijn, veelvuldige seksuele relaties met relatief onbekenden, vreetbuien.
   Roken, te veel werken stress. Tja wat is tegenwoordig in deze westerse maatschappij niet slecht of schadelijk voor de gezondheid. In dit punt is het bijna moeilijk jezelf niet te herkennen. Vele van de beschreven gedragingen zijn vaak te herleiden op niet weten hoe met emoties om te gaan. Het “vervangen” van emoties met vreetbuien of roekeloos gedrag is makkelijk dan het uiten. We hebben vaak geleerd niet boos te mogen zijn ( nou niet nu, kijk eens alle mensen kijken naar je, doe niet zo raar), huilen is voor mietjes en dat doe je niet in het openbaar. Het enige wat je als emotie mag uiten is blijdschap.
   
5. Herhaaldelijk een zelfmoordpoging doen, daarmee dreigen of Zelfbeschadigend gedrag vertonen zoals snijden, branden en krassen.
   Dit punt is moeilijk om in het algemeen te houden. Maar ook hier ga ik in behandeling uit van het niet kunnen uiten van emoties en of een onverwerkt trauma (denk aan sexueel misbruik, pesten, mishandeling).
   
6. Snel wisselende stemmingen.
   Ook deze is vrij algemeen, er kan van alles achter zitten. We leren dat emoties moet je maar binnen houden en niet zomaar uiten. Maar wanneer is het dan wel goed om welke emotie te uiten? Soms kan hier ook een trauma achter zitten dat zo ineens getriggerd word (denk aan iemand die gezellig een film kijkt... In de film zit sexueel geweld en ineens is iemand totaal anders dan 5 minuten geleden)
7. Een chronisch gevoel van leegte.
   We moeten allemaal zoveel, werken huisje boompje beestje en in alles het beste zijn. Toch missen we allemaal iets. Zou dit het gevolg kunnen zijn van de individualisatie van tegenwoordig?
   
8. Woedend worden om niets en moeite hebben om de kwaadheid te beheersen.
   Boosheid is de meest genegeerde emotie. Als kind leer je dat je nooit boos mag zijn (stel je niet zo aan, iedereen kijkt naar je, doe niet zo raar) Wanneer je wel boos mag zijn waar en om wat leren we niet, opgekropte woede is een vulkaan geworden en barst uit wanneer er maar iets gebeurd. Ook hier kan een onverwerkt trauma achter zitten.
   
9. Voorbijgaande perioden van sterke achterdochtigheid en dissociatieve verschijnselen (het verloren gaan van het verband tussen denken en gevoel).
   De tijdschriften van nu staan vol met artikelen over hoe we ons denken op een lijn kunnen krijgen met gevoel. We lijken door alle prestatie drang om ons heen zo anders te moeten denken en te moeten zijn dan we in werkelijkheid zijn. We zijn onszelf kwijt en leven soms maar van dag tot dag ons leven. Achter achterdochtigheid kan een trauma ( zie ook punt1) zitten. Als we zo alle punten bekijken en opzoek gaan naar de oorzaak van het gedrag kunnen we een oplossing gaan zoeken voor het gedrag. Op die manier word borderliner zijn borderline hebben en dan word er mee leren leven, een oplossing zoeken om het leven te beteren.

 
Als we zo alle punten bekijken en op zoek gaan naar de oorzaak van het gedrag kunnen we een oplossing gaan zoeken voor het gedrag. Emergo biedt u de tijd, doordat u na kantooruren kunt bellen. Dan wordt juist de strijd vaak het zwaarst.

Op die manier wordt borderliner zijn borderline hebben. Er mee leren leven wordt een oplossing zoeken om het leven te beteren.  

Ervaringen:

"Je bent er altijd voor mij en ondanks dat je af en toe streng bent ben ik zo blij dat ik bij jou mag zijn wie ik ben."

Dis
Dis staat voor dissociatieve identiteits stoornis. Voorheen noemde men het ook wel eens meervoudige persoonlijkheids stoornis. Dis bestaat in verschillende vormen.De meest bekende vorm is dat iemand verschillende persoonlijkheden heeft. Deze worden vaak alters genoemd. Ik noem ze liever delen of gewoon personen. Vaak ontstaat dis door een terugkerend trauma in de vroege jeugd.

Emergo werkt op verschillende manieren. Zo ga ik er van uit dat elke alter zijn eigen doel heeft. Door achter het doel van elk deel te komen verkrijg je in een keer een overzicht van het trauma en een inzicht in de problemen. Daarom werk ik dus niet zoals vele andere therapeuten eerst met het trauma en dan met de dis of anders om. Bij mij zal het verweven zijn in elkaar. Je kunt niet het trauma verwerken als je niet alle delen kent en je kunt niet alle delen leren kennen als je het werkelijke trauma niet kent.

Vaak is het namelijk zo dat een alter de boosheid op zich neemt, een andere alter weer de pijn, de volgende beleeft het geheel en weer een deel zal alleen maar ondergaan. Dus als ik niet precies weet wat er gebeurd is kan ik niet weten welk deel wat op zich heeft genomen. En als ik niet weet welke delen er zijn weet ik ook niet wat er precies is gebeurd.

Uiteraard geeft de cliënt altijd zelf aan wat hij of zij wel of niet aan kan. Bij emergo telt elk deel, groot of klein, boos, bang of verdrietig. Je mag er zijn.

Ervaringen.:

"Wij zijn zo blij dat we bij jou er gewoon mogen zijn."

"Nu weet ik dat we met meerdere zijnen snap ik beter waarom sommige dingen zijn gebeurd"

"Ik snapte nooit dat ik tijd miste."

"Ik heb geleerd naar de anderen te luisteren, nu zijn we een team."